ความเชื่อโบราณแบบไทยๆว่ากันว่า เส้นขนมจีน หมายถึง ความต่อเนื่องไม่มีที่สิ้นสุด
ขนมจีนเลยกลายเป็นอาหารมงคลประจำงานเลี้ยง อย่าง งานแต่งงาน, ขึ้นบ้านใหม่ ฯลฯ
โดยเฉพาะแถวบ้านเรา งานแต่งที่ไร ได้กินขนมจีนน้ำเงี้ยว ไม่ก็น้ำแกงไก่ทุกที
แต่ละบ้านก็มีสูตรความอร่อยต่างกัน บางบ้านใส่เลือดไก่ชิ้นใหญ่ กระดูกหมูอันเท่าบ้าน
แม่ครัวบางคนก็ประหยัดงบ ด้วยการสับเลือดไก่ชิ้นพองาม กระดูกหมูชิ้นเล็กหน่อย
แต่บ้านเราไม่เคยหวงเครื่อง แม่เราจะตะบันใส่เครื่องหนักมือ แบบไม่กลัวขาดทุน
เพราะทำกินเอง น้ำเงี้ยวข้นคลั่ก ไปด้วยเลือดไก่ กระดูกหมูอย่างดี แบบติดเนื้อเยอะๆ
แถมใส่หมูสับ ลงไปอีก ทำให้น้ำเงี้ยวบ้านเราหวานน้ำต้มกระดูกหมู และเข้มข้นถึงเครื่องที่สุด
ใครเคยได้กินจะรู้ดี มีคนเคยทำสถิตไว้ 2 คน ต่อ ขนมจีน 1 กิโล ตอนนี้ยังไม่มีใครทำลายได้
แต่ร้านที่เราเอามาวันนี้ เป็นร้านขนมจีน ที่มีชื่อว่า ครัวอร๊อย อร่อย
อยู่ต้นซอยถนนปั้น ติดกับวัดแขกสีลม ได้ยินชื่อร้านตอนแรก แอบนึกหมั่นไส้หน่อย
อยากรู้นักว่าจะอร่อยอย่างที่คุยมั้ย
ร้านนี้มีขนมจีนให้เลือกชิมหลายน้ำ ทั้ง น้ำยา น้ำเงี้ยว น้ำพริก น้ำยาป่า แกงเขียวหวานไก่
ละลานตาน่าชิม แต่บ่ายก็ขายหมด
ที่เราว่าอร่อยที่สุด คือ น้ำพริก เพราะรสดี ไม่หวาน ไม่เผ็ด กลมกล่อมเข้ากัน
แถมยังหอมมะกรูดที่ใส่ไปต้มกับน้ำพริกด้วย เป็นสูตรโบราณที่อร่อยเข้ากันมาก
กินกับผักทอดกรอบๆ พวกใบผักบุ้ง ใบชะพลู ถ้าโชคดีจะได้กินดอกพวงชมพู ไม่ก็ดอกเข็มด้วย
น้ำยาก็รสชาติไม่เลว ป้าบอกว่า ป้าใช้เนื้อปลาน้ำดอกไม้แทน เพราะคาวน้อย ที่สำคัญถูกกว่า
แทนเนื้อปลาช่อนได้เลย ก็ดีที่ป้ามาทางเลือก ทำให้น้ำยาของป้าข้นคลั่ก
กินอร่อยแบบไม่ต้องมานั่งเม้าท์กันว่า น้ำทิชชู่หรือเปล่าฮ่ะเนี่ย
น้ำเงี้ยวยิ่งเด็ด ใส่ดอกเงี้ยวแห้งด้วย ธรรมดาที่ไหน บ้านเรายังไม่ได้ใส่เลย
หากินน้ำเงี้ยวอร่อยๆ ในกรุงเทพฯยากมาก แต่สุดท้ายก็มาเจอที่นี่
ทำให้หายคิดถึงน้ำเงี้ยวของแม่ได้เหมือนกัน
นอกจากขนมจีน ร้านนี้ยังมีแกงอิสลาม แบบแขกๆ ทั้งข้าวหมกไก่ สลัดแขก
มัสมั่นโน่นนี่ น้ำพริก ผักลวก ทอด ปูจ๋า ที่สำคัญเจ้านี้เค้าทำแบบไม่กลัวขาดทุนเหมือนแม่เราเลย
ใส่เครื่องหนัก ปรุงรสดี ของพวกนี้แค่ดู แล้วตักเข้าปาก ก็บอกได้แล้วล่ะ
ว่าเค้าตั้งใจทำให้คนกินได้อร่อยจริงๆ ไม่คิดเล็กคิดน้อยลดทอนเครื่อง เพราะกลัวกำไรน้อย
เลยเป็นผลให้ ของกินร้านนี้ขายดีมากกกก บ่ายๆ ก็เริ่มจะหมดแล้ว
ว่าแล้วก็อยากกินขนมจีนน้ำพริกอีกจัง
น้ำเงี้ยวน่ากินจัง ^_^
[...] ก็เขียนถึงน้ำเงี้ยวของแม่ กลับไปอ่านอีกที เออ นะ [...]