พลาดทำเรื่องส้มตำของเราหายไป หายไปได้ยังไง
เขียนอะไรไว้ไม่รู้ จำไม่ได้แล้ว
อาหารอันดับ 1 ในใจของเรา เข้ามาเขียนถึงมันก่อน
เพราะว่าช่วงนั้น ชีวิตมันห่วย มีความเชื่อว่า เมื่อชีวิตห่วย กินส้มตำแล้วจะช่วยได้
จริงๆก็ไม่ได้ช่วยอะไรมาก เพียงแต่กินแล้วมีความสุข เมื่อมีความสุข ทุกอย่างมันจะตามมาเอง
แต่กินมันได้ทุกวันจริงๆ ไม่ต้องทุกข์ ก็กินได้ 555
ส้มตำจานโปรด..ขอไทยปูนะ
อย่างอื่นก็ได้ ตำไข่เค็ม ก็ดี เคยไปกินตำลาวแท้ที่เมืองหงสา ฝั่งลาวโน้น
โหยยย เผ็ดนำ เค็มตาม กินไปได้คำสองคำ ต้องหยุด แล้วหาน้ำกินเป็นขวดๆ
แต่ส้มตำเป็นอาหารที่ทำกินเองไม่อร่อย ต้องไปกินที่ร้านเท่านั้น
เหมือนไข่เจียว ที่เจียวเองไม่เคยอร่อยเท่าไปกินที่ร้านตามสั่ง
แต่พอจะรู้สาเหตุว่าทำไม ก็ฝีมือไม่ถึงไง
ถ้าใครๆก็ทำเองได้ พวกร้านอาหารคงไม่รู้ขายให้ใครกิน
ฉะนั้น อย่าคิดทำส้มตำกินเองเลย ไปให้ร้านอร่อยๆเค้าตำให้กินเถอะ
แต่ส้มตำ ต้องกินกับไก่ย่างนะ เห็นคู่นี้อยู่ด้วยกันทีไร น้ำลายพรั่งพรูทุกที
กินคู่กับไก่ย่างร้อนๆ เป็นเมนูที่ใครเสนอเมื่อไร ก็สนองได้ตลอดเวลา
จริง ๆแล้วร้านส้มตำ-ไก่ย่างอร่อยๆ มีอยู่ทั่วทุกมุมในบ้านเรา
ตั้งแต่ปากซอย ข้างถนน จนถึงโรงแรมหรูๆ สุดแล้วแต่ใครจะช่างสรรหาที่กินกัน
แต่เราเชื่ออยู่อย่างหนึ่งว่า เจ้าคู่นี้จะต้องเป็นจานเอกคู่โลกของเราไปตลอดกาล
เพราะถ้าขาดมัน เหมือนขาดใจจริงๆ
