Eat-aholic

Test it…Feel it by yourself

แหนมเนืองและเรื่องเลยเถิด… มิถุนายน 1, 2007

Filed under: Uncategorized — kampooh @ 3:05 am

หลังจากประกาศตามหาดีวีดี Before sunrise และ sunset ไปที่ MSN
เพราะระหว่างเก็บซีดีลงกล่องแล้วพบว่า สองเรื่องโปรดสุดๆนี่หายไป แล้วจำไม่ได้ว่าให้ใครยืมไปว้า
เพื่อนสาวสุดเลิฟ รีบเด้งเข้ามาทันทีว่า อยู่ที่กูเอง เอามาให้ยืมเองนะ นัดเจอกันหน่อยจะเอาไปคืนให้
ลืมสนิทว่า ตัวเองอ่ะ เอาไปนำเสนอให้มันดูเอง ให้มันได้อย่างนี้
สุดท้ายนัดเจอกันที่ร้านแหนมเนือง แสนอร่อย ที่อยู่ตรงม.เกริก หลังโรงพักบางเขน
ซึ่งเป็นร้านอาหารเวียดนาม ร้านโปรดของเราทั้งคู่ (โดยบังเอิญ)
แนะนำมากๆ ผัดสด สะอาด แหมมเนืองน้ำจิ้มอร่อยเด็ด หมูชุ่มฉ่ำ ปากหม้อแป้งบาง แต่ใส้ทะลัก
ร้านนี้เจ้าของเป็นเวียดนามแท้
กินกันสองคน หมดไปร้อยกว่าบาท อิ่มอร่อย ถูกประหยัด
และคิดว่าน่าจะเป็นอาหารเวียดนามมื้อส่งท้ายก่อนบินแน่ๆ คงไม่ได้กินร้านนี้อีกนาน ฮือ ฮือ
(เสียดายไม่ได้เก็บภาพอาหารมื้อนี้ไว้..กลัวว่าจะดูเวอร์ไปนิด)

เพื่อนมาพร้อม ดีวีดีสองเรื่อง พร้อมThe dreamer, love me if u dare,the Tokyo Godfather
เอ๊ะ…อ้าว…นี่มันของเรานิ
ใช่ไง…แกเอามาให้ชั้นยืมทั้งหมดนั่นแหละ
เหอ.. เหอ.. ลืมไปเลยว่าเคยมีหนังสามเรื่องนี่ด้วย ดีนะเนี่ย เพื่อนชั้นเป็นคนดี

กินเสร็จเรื่องเลยเถิดก็เกิดขึ้น เนื่องจากมีนัดไปเอากระเป๋าเดินทางที่เพื่อนสาวข้าราชการยืมไป
ว่าแล้ว…เราไปเที่ยวบ้านปาริกันมั้ย..
เออ..ไปซิ เดี๋ยวชั้นไปส่ง

…………….ตัดกลับมาที่เรื่องเลยเถิดจากสำนวนการเล่าของนังแอ้
(ยืมหน่อยนะแก ชอบที่ลีลาว่ะ)

มันตั้งชื่อเรื่องไว้ว่า ขับรถเลยจนเป็นวิสัย
เหตุเกิดขึ้นระหว่างการเดินทางไปบ้านปาริชาติ เพื่อนสาวที่ขี้เมาที่สุดที่เราเคยมีมา
วิ่งรถมามาตามเส้นวิภาวดี รังสิต ปาบอกให้ไปเส้นลำลูกกาจะง่ายกว่า รถไม่ติด
วิ่งไปจนเจอป้ายบอกว่าเลี้ยวซ้ายไปลำลูกกา ก็เลี้ยวซ้ายแรกที่เห็น ถัดจากป้ายนั้น
แต่แว่บนึงที่เลี้ยว ปลายตาเหลือบไป (ผู้กำกับสั่ง Play เป็น Slow Motion)
เห็นป้ายบางอย่างเขียนว่า “ลำลูกกา”
!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ถ้านั่นเป็นทางไปลำลูกกา แล้วที่กูเลี้ยวมา มันไปไหน?????????????????????
เป็นทางเลี้ยววนอ้อมไปโผล่ อดีตห้าง เมอรี่คิงส์ แถวนั้น
ขอบจายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

แน่นอน นั่งหัวเราะไปกะเจน ว่าเอาอีกแล้วกรู
คุยกันว่า ไม่เป็นไร ไปตามทาง ผ่าน Future Park ปกติก็ได้
ตามข้อมูล เจนบอกว่า จะต้องใช้ทางกลับรถที่เลย Lotus ไปแล้ว
เพราะมันไม่มีสะพานกลับรถก่อนถึงชุมทางรถทัวร์อย่างที่เคยมี

ก็เชื่อมันค่ะ ท่านผู้ชม เพราะเจ้าตัวบอกว่ามันคนแถวนั้น ออฟฟิศมันอยู่แถวนั้น
โอเค
เมื่อเข้าทางเลี้ยวและต่อแถวรถคันอื่นๆ ที่มุ่งหน้าไป Lotus ปลายตาก็เหลือบไป
(ผู้กำกับสั่ง Play เป็น Slow Motion) เห็นรถต่อแถวเลี้ยวไปทางซ้าย
ด้วยความสงสัยก็ถามเจนไปว่า แล้วรถเขาเลี้ยวไปไหนกันอ่ะ
อ๋อ…….เจนเสียงเจื่อนๆ ค่อยๆ ตอบกลับมาว่า…เขาไป Future Park กันหว่ะ

(ดัดเสียงเป็น เจ้…) เจ้ประทับใจกับทริปครั้งนี้….เจงๆ ขอบใจจริงๆ

…………………………จบเรื่องเลยเถิดแรกของเรา

ถึงบ้านเพื่อนปาริ หยิบกระเป๋าได้
ปาริเดินไปซื้อน้ำแข็ง..อ่ะ อ่ะ แกอย่าบอกว่า
ใช่…กินเบียร์กันเถอะ เดี๋ยวเพื่อนชั้นมาด้วย นัดไว้ (ผู้ชายล่ะซิ)
เหอ…เหอ….เป๊บซี่แทนได้มั้ยยยยย
ชั้นต้องกลับไปเก็บของต่อ ยังเก็บไม่ถึงไหนเลยยย
มันทำไม่ได้ยิน นั่งลงเก้าอี้ม้าหิน รินลีโอซะอย่างนั้น
………………………..
ขอจบเรื่องเลยเถิดแต่เพียงเท่านี้

Advertisements
 

One Response to “แหนมเนืองและเรื่องเลยเถิด…”

  1. beebah Says:

    อาหารเวียดนามถูกจังงงง น่าอร่อย อยากกกินนนน
    สรุปแล้วได้เมามั้ยคะนี่ อิอิ


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s