Eat-aholic

Test it…Feel it by yourself

สงสารช้อนบ้างเถอะ กรกฎาคม 21, 2007

Filed under: Uncategorized — kampooh @ 5:19 am

ใครก็ได้ช่วยส่งโลชั่นไวท์เทนนิ่งมาให้หน่อย…แดดบ้านนี้เมืองนี้แรงมาก จนไม่คิดอยากออกไปไหน เวลาพักกลางวันแทนที่จะได้ออกไปเดินเปิดหูเปิดตาข้างนอกบ้าง ก็เลยกลายเป็นว่า ต้องนั่งๆนอนๆ หลบแดดอยู่ในร้าน อ่านหนังสือ ฟังเพลง หรือไม่ก็นอนเอาแรงแทน ขนาดไม่ค่อยออกไปไหน ยังรู้สึกได้ว่าทำไมดำขึ้นเร็วขนาดนี้ กางร่มเดินซะดีมั้ยเนี่ย

จริงๆรัฐนี้มันมีสโลแกนประจำรัฐว่า sunshine state แต่สำหรับเราขอเปลี่ยนเป็น sunburn state แทน เห็นนักท่องเที่ยวพากันเดินใส่เสื้อแขนกุด ขาสั้น ล่องลอยกันไปมากลางแดดเปรี้ยงๆแล้วก็อยากจะบ้าตาย มันไม่ร้อนกันบ้างหรือไง มันไม่ออกมาแทนสวยหรอก เห็นกลายเป็นสีแดงๆ ผิวไหม้ กระขึ้นกันเป็นแถวๆ สวยเก๋ตรงไหน ฝรั่งพวกนี้โง่กว่าที่คิดจริงๆ

ความบ้าแบบไร้สาระของพวกฝรั่งคอเคซอยด์พวกนี้ยังมีอีกมากมาย แบบไม่น่าเชื่อว่า ทำไมถึงเป็นไปได้ขนาดนี้ เข้าใจว่าวัฒนธรรมต่างกัน กำลังทำความเข้าใจอยู่ แต่ทุกครั้งที่เห็นก็จะอดขำไม่ได้ทุกที เช่น เวลากินข้าวไม่ว่าจะกินกับอะไร จะแกง จะผัด เค้าจะตักข้าวไปใส่ในจานกับข้าว ขณะที่เราตักกับมาใส่ข้าวแล้วใช้ช้อนตักกิน แต่มันตักข้าวไปใส่ในกับแม้ว่าจะเป็นแกงก็ตาม แล้วใช้ส้อมตักกิน ดูทุลักทุเลมาก เพราะข้าวจะจมน้ำแกง ทำให้ต้องใส่ข้าวลงไปอีก จนเต็มถ้วยแกง แล้วข้าวก็อืด และนิ่ม ทำให้ตักกินยาก แล้วมันก็ยังจะพยายามใช้ส้อมงมหาข้าวกิน ลำบากเข้าก็เรียกหาตะเกียบ…ค่ะ ตะเกียบ มันจะเอาตะเกียบไปคีบข้าวในน้ำแกงกิน

พระเจ้า…แค่ส้อมพวกแกยังไม่รอด แล้วมีหน้าจะใช้ตะเกียบ ส่วนช้อนที่วางไว้ข้างๆ มันก็ทิ้งไว้อย่างนั้นแหละ ไม่ใช้กัน ทิ้งให้นอนเหงาอยู่บนโต๊ะ ไม่คิดจะหยิบมาใช้
อะไรกันนักหนาไอ่พวกนี้…ให้มันได้อย่างนี้ซิ

สุดท้ายข้าวก็อืด บานเหลืออยู่เต็มชาม…เป็นที่น่าเสืยดายแทนชาวนาเป็นยิ่งนัก บริโภคนิยมกันเข้าไปเถอะมึง

อันนี้แค่ตัวอย่างหนึ่ง แต่ที่สำคัญที่สุด ประชาชนบ้านเมืองนี้ยังใช้น้ำมันหรือ ที่เรียกว่า แก๊ส กันอย่างเต็มตีนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่ว่าน้ำมันจะหมดโลกในอีกไม่กี่สิบปีข้างหน้า หรือว่าจะหมดอาทิตย์นี้ ก็ยังไม่เห็นถึงความตื่นตัวจะประหยัดน้ำมัน หรือใช้ขนส่งมวลชนอย่างที่ควรจะเป็น แล้วขนส่งมวลชนก็ไม่ได้เอื้อให้คนเดินทางได้สะดวกเท่าไร รถเมล์มีน้อย วิ่งน้อย แม้จะมาเป็นเวลา แต่ก็น้อย จนทำให้คนต้องมีรถส่วนตัว รถก็ราคาถูกกว่าที่บ้านเราเยอะ ถูกจนงงมาก

แอบสงสัยนิดๆว่า เพราะน้องชายของอีบุชเป็นผู้ว่าการรัฐหรือเปล่า ถึงได้ไม่คิดจะพัฒนาระบบขนส่งมวลชนให้มันดีขึ้น แล้วคนจะได้ซื้อรถเยอะๆ กระตุ้นให้มีการใช้น้ำมันเยอะๆ ซึ่งเป็นธุรกิจของตระกูลมันเข้าไปเรื่อยๆ เหอๆๆๆๆ ไม่วายจริงกู…จนได้

ไม่ค่อยเกี่ยวกับของกินเท่าไร แต่ขอบ่นๆเม้าท์ๆ หน่อยเถอะ

…………………………………………………..

บรรยายความตามภาพ ตอนหนึ่ง
อยากกินปลาทอดจัด….พยายามไปตะปบจากร้านชาวบ้านมา
แต่คนขายปลาบอกว่า ปลาทอดหมดแล้ว

dsc02438.jpg

เหลือแต่ปลาการ์ตูนอยู่สองตัว แกจะกินมั้ย (ตัวเล็กจะตาย ทอดแล้วก็หดเหลือนิดเดียว จะไปอิ่มได้ยังไง)

dsc02422.jpg

กลับไปกินบล็อกเคอรี่ผัดน้ำมันหอยใส่ไก่ที่ร้านเหมือนเดิมดีกว่า….เชอะ

Advertisements
 

4 Responses to “สงสารช้อนบ้างเถอะ”

  1. น่าหย่อยเนอะ..เจ้าปลาการ์ตูนทอดเนี้ยะ..เหอเหอ

  2. baramee Says:

    เขียนโปรโมท blog นี้ให้แหละ ในจุดประกายวรรณกรรมสัปดาห์นี้ ลองดูนะ อิอิ

  3. kampooh Says:

    พระเจ้า…คุณบารมีเจ้าขา
    ขอบคุณมากเลย
    แต่ว่าๆๆๆๆๆ จากนี้ไปจะเขียนพาดพิงบุคคลที่สามได้ยังไงอ่ะ..
    ฮือๆๆ

  4. mymoney Says:

    เรียกมันว่า “ทุกขลาภ” 555


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s